اکثر بیل مکانیکی از کفش های سه مسیری استفاده می کند و تعداد کمی از کفش های زیر تخت استفاده می کند. در هنگام طراحی کفش سه مسلح ، ابتدا فشار تماس زمین و ظرفیت خاک مشبک را بین تقویت کننده مسیر و زمین پیدا کنید تا از چسبندگی لازم اطمینان حاصل کنید. ثانیا ، کفش پیست باید قدرت خمش و مقاومت در برابر سایش بیشتری داشته باشد. کفش های سه دنده دارای دو سوراخ تمیز کننده گل هستند. هنگامی که کفش مسیر به دور چرخ محرک می چرخد ، می توان گل و لای قسمت زنجیره ای را به کمک دندان دنده به طور خودکار از بین برد ، بنابراین سوراخ برداشتن گل باید بین دو سوراخ پیچ قرار گیرد که کفش مسیر را روی مسیر زنجیر ثابت می کند بخش.
برای دستگاههای پیاده روی خزنده که در باتلاق ها یا زمین های کشاورزی استفاده می شود ، به منظور محافظت از سطح زمین و کاهش مقاومت در برابر چرخش ، استفاده از خزنده های کشیده و خزنده های کف صاف مناسب تر است. به منظور اطمینان از اینكه وقتی زنجیر مسیر در هر موقعیتی قرار دارد (از جمله زمین ، چرخش به دور چرخ راننده و چرخ راهنما و موقعیت تعلیق فوقانی) ، كفشهای پیست مجاور در وسط سنگ گیر نمی یابند و باعث فشار شدید می شوند . فاصله بسیار دقیق تنظیم می شود ، و لب لب به شکل مناسب باید طراحی شود. عملکرد لب لب این است که کفش های مسیر را به یکدیگر نزدیک کرده و کمربندی را تشکیل می دهد که انتهای آن را به انتهای دیگر متصل می کند. کفش های پیست باید به ترتیب در همان جهت نصب شوند. هرچه سرعت پیست کوچکتر باشد ، هنگامی که زنجیره مسیر بین چرخ راننده و چرخ راهنما قرار می گیرد ، افزایش آن کمتر می شود. به این ترتیب ، یکنواختی دویدن خوب است ، سایش زنجیر خزنده کم است و راندمان رانندگی هنگام راه رفتن بالا است. اما حداقل مقدار گام باید با توجه به وزن دستگاه و تعداد ردیف های زنجیره خزنده تعیین شود. فاصله سوراخ در دو ردیف ریل زنجیری برای نصب کفش های پیست معمولاً باید بیشتر باشد تا بتوان کفش های مسیر را با فشارهای مختلف زمین جایگزین کرد. دستگاه پیاده روی به کار رفته در باتلاق به کفش مسیر بسیار پهن و سطح مسیر نیاز دارد و این نوع کفش مخصوص مسیر فوق العاده گسترده گاهی تنش خمشی بالایی دارد. به عنوان مثال ، هنگامی که بیل در حال کار بر روی زمین است که با ریشه های باقیمانده درخت مخلوط شده است ، زیرا قسمت سنگین دستگاه بر روی یک کفش مخصوص مسیر قرار می گیرد که توسط ریشه های درخت پشتیبانی می شود ، کفش مسیر تنش خمشی بسیار بالایی ایجاد می کند ، که مسیر را تحت تأثیر قرار می دهد. زندگی هیئت مدیره. به منظور جلوگیری از آسیب و خم شدن کفش پیست ، ضریب مقطع و مقاومت خمش باید بهبود یابد. برای افزایش ضریب مقطع ، باید ارتفاع میله های مسیر را افزایش دهید ، اما این به طور قابل توجهی مقاومت در برابر چرخش را افزایش می دهد و بر تحرک بیل مکانیکی تأثیر می گذارد. بنابراین ، باید از کفش های توخالی نورد استیل برای دستگاه های راه رفتن با عرض بیش از 700 میلی متر برای استفاده از تالاب استفاده شود. بیشتر دو انتهای کفش های مخصوص ریل که در مناطق باتلاقی استفاده می شوند ، دارای زاویه های شیب هستند که برای محافظت از سطح زمین ، کاهش مقاومت در برابر چرخش و نشست ، مناسب است و هنگام راه رفتن روی زمین سخت ، بازوی پشتیبانی کوتاه می شود ، که می تواند باعث کاهش لحظه خمش که توسط لبه حمل می شود.
بیل های کفش دار با عرض بیش از 800 میلی متر عمدتا در باتلاق ها استفاده می شوند و نباید در موارد عمومی استفاده شوند. بیل های مکانیکی با دستگاه های خزنده خزنده پهن و کشیده مخصوصاً برای مهندسی خط لوله مناسب هستند.